Geleceğini görebildiğiniz kriz

En pahalı krizler nadiren sürprizdir. Neredeyse her zaman bir sinyal vardı: kimsenin sonuna kadar okumadığı bir mevzuat değişikliği, rutine dönüşene kadar tekrarlanan bir operasyonel hata, kötü bir gün olarak yorumlanan bir müşterinin tonundaki değişim ya da dışarıdan biri nedenini sormadan aylarca sessizce şirketten çıkan veriler.

Şirketler sinyal olmadığı için kaybetmezler. Onu izlemekten kimse sorumlu olmadığı için kaybederler.

Kendi kuruluşunuza basit bir soru sormaya değer: erken bir sinyal ortaya çıktığında, ondan kim sorumlu? Birçok şirkette dürüst cevap, kimse değildir. Bilgi vardır, ancak değerlendirme yöntemi ve harekete geçmek için üzerinde anlaşılmış bir eşik yoktur. Risk görünmez değildir. Sadece kimseye atanmamıştır.

Fark etme en zor aşamadır çünkü alarm yoktur. Hiçbir tek an, harekete geçme zamanının geldiğini açıkça göstermez. Yalnızca sessiz işaretler ve bir karar vardır: izlemeye devam etmek ya da harekete geçmek. Bu kararı tutarlı bir şekilde doğru vermek bir içgüdü meselesi değildir. Bir sistem meselesidir: kimin neyi izlediği, bir sinyalin nasıl değerlendirildiği, hangi eşiğin tırmanışı tetiklediği ve gerekmeden önce nelerin hazır olduğu.